Ewa spod ruskiej granicy

Dom na kurzej łapce, a w nim ona, co jej się nawet „diabeł sam boi”, jak wyznawała. Do tego jej matka, która straszy wszystkich, a także córka, która chce normalności i jest najnormalniejsza z nich trojga.

Mnie zachwyciła jej skromność. To było to skupienie się na mnie, ale przy okazji wyszła jej samoocena obniżona. Jak się okazało nie była to tylko skromność, co jej dawało pole do manipulowania faktami. A fakty były takie, że okazywała zainteresowanie, po czym je wycofywała, licząc na więcej zaangażowania. Klasyczny push-pull. Z tym, że ona nic poza seksem nie miała do zaoferowania. A ja tego nie chciałem i to ją zupełnie zbiło z tropu. I mimo jej podniecania się aż do szczytu przy pisaniu ze mną, unikała poważnych i życiowych tematów. Chciała pewności, że jestem autentyczny i zaangażowany, ale szanowała mój czas na pracę, obowiązki. Była tak wyrozumiała, aż do tego stopnia, że celowo wystawiała mnie na wszystkie niedogodności wejścia w jej świat i życie. Celowo. Celowo nie używała makijażu na drugim (i ostatnim) spotkaniu. Celowo paliła papierosy przy mnie, nawet przy pożegnaniu się w drzwiach, gdy w pośpiechu (po 18-stej, po 4 godzinach „niby” razem) opuszczałem jej nędzną posiadłość, pędzony złym nastrojem matki. Celowo posadziła mnie na kanapie w obecności matki i pośród dziwnych dekoracji jej ściany (zdjęcie Ferdynanda Kiepskiego), potem puszczenie z głośnika JBL bluetooth swoich hiciorów z gatunku „disco polo”, co mnie miało niby do jej świata zachęcić – wprost przeciwnie. Ona o tym wiedziała, że robi mi shit test jak bym przyszedł do niej tylko po jedno. Przyszedł? Tych setek kilometrów nie będę jej wypominał. Uczucia nie mierzy się kilometrami.

Uwaga, teraz będzie ostro. „Chyba musisz sobie znaleźć miejsce na spotkania” do niej mówi matka – przy mnie. I co drugie słowo to przekleństwo, wulgaryzmy co trzecie słowo. Nie musi być na mój temat, ale ta atmosfera była wyraźna: wypierdalaj kmiocie, bo Ewa jest moja do czasu aż zdechnę.

Zapadlina i dziurzysko, pozorowana jej miłość do rodziny… Ona ma w dupie rodzinę, ale nie ma innego wyjścia i pomysłu. Na matkę, na swoje życie, życie córki i starość. Ojciec zmarł dopiero 4 lata wcześniej. I co z tego. I to, że teraz ona skacze po dachu, z piłą motorową, jeździ skuterem po zakupy i z córką jak z koleżanką. Zero planów („ty mnie będziesz woził” – jak wspomniałem o zrobieniu prawa jazdy), tylko jej 12 lat bez nikogo tak się na niej odcisnął… Już w to wierzę, chyba że rzeczywiście… wszyscy kandydaci do jej „ciasnej” od razu po tym widoku spierdalali, gdzie pieprz rośnie, gdy zobaczyli tę zapadlinę na środku pustkowia – jej dom, jej rodzinę, gdzie kuzynka, foto modelka z warszawki, traktuje ją jak drugą matkę – ostoję siły kobiecej, ale w męskiej energii.

Obrzydliwy smak popielniczki – pierwszy pocałunek na 'do widzenia’, po pierwszym spotkaniu. I obrzydliwy posmak chwilę po wypluciu przez nią fajki z ust w ramach ostatniego pożegnania. Namiętny, jak seks w ubikacji, którego nie było, a który pewnie byłby bardziej romantyczny niż jeszcze jedna godzina w tej jej zabitej dechami dziurze, której potrzeba gościa co nie tylko dach zreperuje, ale doprowadzi do stanu minimum egzystencjalnego… Czy byłem aż tak naiwny, zostawiając wartościowy flakon perfum u niej w podarku? Może, ale miała to coś, czego kobietom brakuje: dostępność. Nie cyrklowała, czy mi odpisać za 5, 30 minut, czy pół dnia. No, może w dwóch przypadkach, gdy dostała po nosie za swoje schematy. Była przytomna i przyjazna. Uczuciowa, ale zanurzona w fantazjach, w których próbowała mnie utopić rozkoszą „współodczuwania”, ale na odległość.

Przy próbie pocałunku na kanapie w jej izbie mieszkalnej, gdy matka poszła się… bo nie wytrzymała ze mną – odmówiła. Bo to za wcześnie, bo ona się nie może przyzwyczaić… Ale kija (pseudo: „Zbyszek”) w ciasną wsadzić i pisać o tym na whatsapp po dojściu, to była gotowa. Ja nie po to opisuję, że coś mi nie pasowało, że jestem zamknięty na kobiece wdzięki. Ale ja nie wykorzystuję okazji i jej „ciasnego” przyrodzenia nawet wzrokiem nie zmierzyłem, bo próbowała zachęcać do fantazji, ale na odległość. Nie wszedłem w ten dziwny psychiczny układ.

Jeden pokój mieszkalny (trzy baby w jednym, przed non stop gadającym telewizorem), drugi sypialniany… totalny zaścianek i wypierdowo. Warunki? Z taką cholerą w postaci matki, ona nigdy nikogo nie zachwyci ani nikomu nie zawróci w głowie. Będzie za to naciągać na to, co wszyscy znają czym się kończy.

Także, przykro to mówić, ale wybory, styl życia, brak ambicji (co z tego, że matura, ale późna i bez fachu w ręku) nie prowadzą do zbliżenia osób, które potrzebują własnej przestrzeni. Ja to rozpoznałem w porę. Nie mogłem litości przedkładać nad szacunek do siebie (ukradkiem oka, tuż przed ostatnią kawą w samochodzie, ujrzałem na jej komórce komunikat o nowym dopasowaniu z Tindera… A przy kawie, powiadomienie, że znowu może przewijać w prawo… I to mimo zapewnień, że z Tindera już nie korzysta.)…

Taki smutny morał. Sytuacja w jakiej się znajdujemy często jest odbiciem tego, jak traktujemy siebie i innych. Te 3. tygodnie w tej relacji nie straciłem czasu ( i normalnie randkowałem z innymi paniami). Dawałem tej relacji autentyczną szansę, bo ta osoba zasługiwała na moją uwagę, odwzajemniała zainteresowanie, lecz w porę rozeznałem czym jest skromność: fałszywa, podyktowana sytuacją, a nie autentyczna.

Our Score

Click to rate this post!

[Total: 0 Average: 0]

Post Views: 3

Leave a Comment Cancel Reply